تجربیات و دیدگاه های شرکت کنندگان کلاس مفاهیم نسبیتی:

 

امیرحسین مصباحی ایوری (26 شهریور99)

با سلام خدمت استاد گرامی و دلسوز،دکتر ناصری.
خیلی ممنون و سپاس گزارم از شما به خاطر تدریس مفهومی و فوق العاده اتان،ذهنم پُر از سوال شده که بی صبرانه منتظرم تئوری آشوب و کوانتوم رو یاد بگیرم و همه رو ازتون بپرسم.
شما عالی هستین استاد،بدون شک شما موهبتی بودین برای بچه های ایران که از این علم شیرین محروم نشن،امیدوارم یه روزی افتخار اینو داشته باشم که حضوری ببینمتون و همه این زحماتتون رو جبران کنم.
ممنون از شما.

 

امیر خزینه دارلو(23شهریور99)

استاد ارجمند و گرامی
بابت تمامی زحماتتان سپاسگذاریم و خیلی از مطالبی که عرض کردید باعث شدند که خیلی از سوالاتی که مدتها فکرم را مشغول کرده بودند جواب داده شوند و با اشتیاق منتظر تئوری آشوب هستیم. مطمئن خواهم بود که آن کلاس خیلی جالبتر خواهد بود و دینیا و دید تازهای به من خواهد داد و احتمالأ خیلی از ما ها.
کلاس، مطالب و موضوعات و ترتیب و ربط آنها به هم و از همه مهمتر نحوه تدریس شما فوقالعاده بود و من شخصاً هر روز با تمامی مشکلات دنبال فرصت بودم که کلاس های شما را پیگیری کنم همانند یک سریال جذاب یا یک کتاب جذاب که آدم دل از آن نمیتواند بکند.
باز هم سپاس مجدد از شما و همکاران گرامی تان
برایتان آرزوی سلامت و تندرستی همراه با موفقیت میکنم
امیر خزینه دارلو

 

بیتا گلشنی (20 شهریور99)
عرض سلام خدمت پروفسور ناصری. در ابتدای شرکت در کلاس های آکادمی فکر نمی کردم چنین مطالب سنگینی اینقدر زیبا و شیرین بیان شوند. گرچه مباحث نیاز به درک عمیقی دارند. از بیان شیوا و روان استاد گرامی سپاس گزارم.

 

حمید شاهرخ (26 مرداد99)
در مورد سوال استاد که فرمودند چگونه می‌شود ما که روی ذره شتاب دار به حرکت در شتاب دهنده ۴۵ متری مشغولیم ، در مدت حدود دو میلیونیم ثانیه با سرعت ۹۹٪ سرعت نور ۱۸۰۰۰ متر مسافت طی کنیم ؟
جواب بنده این است که هر ثانیه من که روی ذره میون نشسته ام در واقع برابر است با حدودا ۳۰ ثانیه فردی که در محوطه شتاب دهنده ایستاده است . با این حساب من با زمان حدود ۲.۲ میلیونیم ثانیه خودم و با سرعت ۹۹٪ سرعت نور مسافت ۱۸۰۰۰ متر را پیموده ام .

 

فرانک عابد (23 مرداد99)
با سلام
بسیار خوشحالم از شروع دوباره کلاسهای آکادمی. مطالب ارایه شده در کلاسهای آکادمی برای من همیشه جذاب و بهت آور بوده. فکر می کردم، جلسه "خوشامدگویی" فقط یک خوشامدگویی معمولی و نهایتا صمیمانه باشد. اما اعتراف می کنم که از مطالعه این جلسه بسیار لذت بردم (بخصوص از رابطه عدد پی با آزمایش چوب کبریت!). بیاد دارم که استاد در اکثر کلاسها، خرگوشهای! هیجان انگیز را از کلاه علم! آنچنان بیرون می آوردند که تا ساعتها و یا حتی روزها محو جست و خیز آنها می شدم. اعتراف می کنم که انتظار نداشتم استاد حتی در جلسه خوشامدگویی نیزبرایمان خرگوش در بیاورد...آنهم چه خرگوشی!!!